Οι φιλόσοφοι απλά ερμήνευσαν τον κόσμο, το ζήτημα όμως είναι να τον αλλάξουμε.

Καλησπέρα φίλοι μου και χρόνια πολλά, σε μια τέτοια εορταστική συγκυρία δεν θα μπορούσα παρά να υποκύψω στον πειρασμό να προβοκάρω τόσο την ατμόσφαιρα όσο και τους νοσταλγούς των Ερυθρών Χμερ. Τώρα που το σκέφτομαι, σαν να έχει δίκιο ο μπάρμπα Κάρολος, τι να την κάνεις την γνώση αν οι αλυσίδες εξακολουθούν να σε βαραίνουν; Η φιλοσοφία (αγάπη για τη σοφία) είναι το μέσο και όχι ο σκοπός, είναι η σκαπάνη που θα χαράξει το δρόμο για την ελευθερία. Για αυτό ας μην μπερδεύουμε τους ρόλους και ας μην δείχνουμε υπερβολική λατρεία στους μετροπόντικες διότι αυτό που άλλαξε τη ζωή μας ήταν το …Μετρό.

Αλλά πάλι οι σκόρπιες σκέψεις με τραβάνε από το θέμα μας, που δεν είναι άλλο από τον Γερμανό εβραϊκής καταγωγής που με τις ιδέες του τον 19^ο αιώνα επηρέασε όσο κανείς άλλος τον 20^ο. Μιλάμε για τον φιλόσοφο των φιλοσόφων, που με τις μελέτες του για την Διαλεκτική και τον Ιστορικό Υλισμό έδειξε τον δρόμο της απελευθέρωσης στην βιομηχανική εργατική τάξη. Και πως τα κατάφερε αυτό; Μα χάρη στην ευγενική χορηγία ενός προοδευτικού βιομήχανου, του Φρειδερίκου Ένγκελς. Παράλογο; Μα οι υποτροφίες είναι κάτι συνηθισμένο στον δυτικό κόσμο. Εξάλλου ο Λένιν είχε πει πως οι καπιταλιστές θα μας πουλήσουν το σκοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουμε.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Μα για να σταματήσει η κριτική για τους αριστερούς με τις δεξιές τσέπες. Αυτή η κριτική αποπροσανατολίζει. Και για να γίνω σαφέστερος, ρωτάω αν θα συντόμευε περισσότερο την έφοδο στον ουρανό το ενδεχόμενο η ρητορική δεινότητα της μόνιμου κάτοικου Εκάλης συντρόφισσας Λιάννας να χρησιμοποιείτο, για παράδειγμα, υπέρ Νέας Δημοκρατίας και Καραμανλή; Θα συμφωνούσαν λοιπόν οι εκ του Περισσού ότι είναι αποπροσανατολιστικό να επιτιθέμεθα στον Αλαβάνο για τα ..μεταλλεία του!!

Μα γιατί τα λέω όλα αυτά; Μα για να αλλάξουμε τον κόσμο, αρχίζοντας από τους εαυτούς μας, αφού πρώτα γίνουμε σοφότεροι από τα λάθη του παρελθόντος. Αν δεχθούμε ότι όλοι πέφτουμε στην πρώτη μας προσπάθεια να οδηγήσουμε ποδήλατο*, είναι καλό να θυμηθούμε ότι στη συνέχεια δεν πέφτουμε τόσο γιατί δεν στρίβουμε απότομα (Γκορπατσόφ) όσο και γιατί αναγνωρίζουμε ότι ο «αιγιαλός» σπάνια είναι στραβός (Στάλιν). Φυσικά φουρτούνες και αστάθμητοι παράγοντες είναι μέσα στο πρόγραμμα και παρουσιάζονται μάλιστα σε όλα τα συστήματα.

Μα γιατί τα λέω όλα αυτά; Μα γιατί κοιτάζοντας τα βαμμένα κόκκινα αυγά λίγο πριν την Πρωτομαγιά ξυπνά μέσα μου ο Σπάρτακος (Κερκ Ντάγκλας) και επίσης με προβληματίζει η επισιτιστική κρίση στον τρίτο κόσμο. Αλήθεια πως πιστεύετε ότι μας βλέπουν οι εξαθλιωμένες μάζες που μάλλον ετοιμάζονται να διακινδυνεύσουν τις αλυσίδες τους; Φαντάζουμε στα μάτια τους περισσότερο ως σύμμαχοι ή ως άπληστοι κεφαλαιοκράτες που καρπώνονται τον μόχθο τους. Την απάντηση έχει η Ιστορία.

Καλή Ανάσταση!

* Για τους αδαείς: Κνίτικο «ανέκδοτο» όπου παραλληλίζει την 80χρονη πορεία της Σοβιετικής Ένωσης με την πρώτη προσπάθεια εκμάθησης ποδηλάτου. Ευφυές αλλά επειδή το ακούω από το 2000, ομολογώ ότι το έχω βαρεθεί.

Τα λέμε την επόμενη Δευτέρα και κάθε Δευτέρα

Κάρολος Μαρξ