Αναρτήθηκε από: rigasgfree | Ιουλίου 7, 2008

Ο Μαχάτμα Γκάντι κάποτε είπε…

Ένας άνθρωπος είναι το σύνολο των πράξεών του. Τι έχει κάνει, τι μπορεί να κάνει. Τίποτε άλλο!

Οι πράξεις μιλάνε δυνατότερα από τα λόγια… Res, non Verba που θα έλεγε και ένας ομόγλωσσος του Σενέκα. Ναι, οι πράξεις μας είναι αυτές που μας προσδιορίζουν ανεξάρτητα από την γενικευμένη άποψη στην γενέτειρα της Δημοκρατίας, ότι… Είσαι ότι δηλώσεις! Και όντως αυτό που έκανε την μεγάλη ψυχή* της Ινδίας επαναστάτη ειρηνιστή δεν είναι κάποιο φιλοσοφικό best seller που έφερε την υπογραφή του, αλλά η πολιτική πρακτική του που συνοψιζόταν στην ειρηνική πλην αποφασιστική ανυπακοή προς την αγγλική αποικιοκρατία, η οποία και τελικά οδήγησε στην αυτοδιάθεση της ινδικής υποηπείρου από την βρετανική κυριαρχία.

Κακά τα ψέματα η πραγματική μας ταυτότητα βρίσκεται στην προσωπική μας πορεία, στις ενέργειες μας και τις παραλείψεις, όπως και αν αυτοαποκαλούμαστε στο παρελθόν μας υπάρχει η αλήθεια που θα μας ετεροκαθορίσει αντικειμενικά. Δομιστές, νεωτεριστές, ιδεαλιστές, υπερρεαλιστές, ιμπεριαλιστές, μηδενιστές και αντικομφορμιστές… ένα απόλυτο τίποτα, απλά μια σειρά από ταμπέλες άλλοθι για να δικαιολογήσουν πλείστες πανεπιστημιακές έδρες με αντίστοιχους παχυλούς μισθούς που πληρώνονται από τον ίδιο ειδικό λογαριασμό του Υπουργείου της ακαδημαϊκότητας! Όσο και να θέλουμε να ψηλώσουμε τον εαυτό μας με το ξεπέταγμα σελίδων «ενδεδειγμένης» πνευματικής αξίας δεν είμαστε σε θέση να ξεπεράσουμε την καθημερινότητα μας… ίσως γι’ αυτό και εγώ να μην είμαι τίποτα άλλο παρά η έκφανση μια συγκεκριμένης μόδας που συνοψίζεται στην ελληνικότατη λέξη… Bloger!!

Πάντα πριν ξετυλίξουμε τις πτυχές της ιδεολογίας μας θα ανασύρεται μοιραία στην επιφάνεια το ερώτημα.. .Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση; Τι κάναμε στα δύσκολα; Γιατί εκεί σφυρηλατείται η ταυτότητα μας, η οποία θα μας προσδώσει σεβασμό, αποδοχή και αγάπη. Ξέρω πολλούς που σήμερα δηλώνουν κομμουνιστές, το ίδιο δήλωνε και ο Θανάσης Κλάρας***. Δεν νομίζω πολλοί εχέφρωνες να τους ταυτίζουν. Την μαύρη περίοδο της Κατοχής κάποιοι οργάνωσαν συσσίτια, απεργίες και επέλεξαν να ζήσουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτή η επίπονη πολιτική πρακτική που εμπεριείχε τόσες θυσίες είχε τέτοια δυναμική που άλλαξε το πολιτικό σκηνικό της ελληνικής κοινωνίας ριζικά. Το διακύβευμα δεν ήταν πια βενιζελισμός και αντιβενιζελισμός, διότι απλά οι ηγέτες των αστικών κομμάτων καθώς και ο Βασιλιάς όταν η Σβάστιγα κυμάτισε στην Ακρόπολη πήραν τον δρόμο της …προσφυγιάς. Στην Ελλάδα του ’40 κυριαρχούσε ένα πολιτικό διακύβευμα, κομμουνισμός και αντικομουνισμός, αυτό σε καμιά περίπτωση δε συνέβη γιατί η ελληνική κοινωνία παρακολούθησε μαζικά και νηφάλια σεμινάρια πάνω στον μαρξισμό λενινισμό. Αυτό συνέβη διότι η ελληνική κοινωνία εξετέθη σε ακραίες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες και οι πρακτικές διαφόρων προσώπων που δήλωναν Αριστεροί και Δεξιοί σφυρηλάτησαν την προβολή της πολιτικής τους εικόνας στον κάθε Έλληνα.

Σήμερα ζούμε μια διαφορετική εποχή, τα πράγματα έχουν τόσο αλλάξει που τα παραπάνω φαίνονται βαρετές παλιομοδίτικες ιστορίες. Ίσως όντως να είναι έτσι, αλλά δεν με πείθει κανείς πως έχει αλλάξει ο μηχανισμός της Ιστορίας. Σήμερα ζούμε μια ήρεμη σχετικά περίοδο αλλά η οικονομική επιδείνωση αποδεικνύεται σταθερή και διαρκής. Αγγίζουμε τα όρια της κρίσης και όλοι οι πολιτικοί φορείς λογοδοτούν για τις ενέργειες και τις παραλείψεις τους, παντού σε δημοσκοπήσεις ανακύπτει το συμπέρασμα της μη ελπίδας. Σε ανάλογες εποχές απελπισίας ο λαός αναζητά την πολιτική πρωτοπορία στην αποφασιστική και παραδειγματική κοινωνική δράση. Και τι είναι αυτό που βλέπουμε, καθένας αντικρίζει, πως αυτοί που πριν δέκα χρόνια τα πολιτικά τους διαπιστευτήρια άρχιζαν και τελείωναν με την προκλητική καύση της ελληνικής σημαίας ενώπιον τηλεοπτικών δεκτών, σήμερα επιδίδονται σε πιο λαοφιλείς πρακτικές. Σπάνια καινέ σημαίες, σπάνια πια καίνε απλά ιδιωτικά αυτοκίνητα, συνήθως σπάνε, καίνε και ληστεύουν υποκαταστήματα χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που κρατούν με τα επιτόκια τους σε ομηρία εκατομμύρια Έλληνες, συνήθως καίνε μεγάλες αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και εσχάτως ληστεύουν σούπερ μάρκετ για να μοιράσουν τη λεία τους σε λαϊκές αγορές όπου οι φιλήσυχοι πλην απογοητευμένοι πολίτες πρόθυμα γίνονται κλεπταποδόχοι! Και όλα αυτά συμβαίνουν το τελευταίο καιρό χωρίς να έχει παρατηρηθεί καμία ιδιαίτερη αύξηση στην αναγνωσιμότητα της πνευματικής κληρονομιάς του Μπακούνιν και του Προυντόν.

Θα αναρωτιέστε προς τι αυτή έξαρση αναρχοκομμουνισμού. Και εγώ εν πολλοίς διακατέχομαι από το ίδιο ερώτημα διότι δεν είμαι ένθερμος ή θερμόαιμος θιασώτης του Νεσάγιεφ****. Απλά και εγώ παρατηρώ από τον καναπέ μου τα πράγματα, και με την νηφαλιότητα που μου εξασφαλίζει η ουδέτερη αυτή οπτική βλέπω ότι τα πράγματα ριζοσπαστικοποιούνται στην πατρίδα του Τσουκάτου και του Χριστοφοράκου. Αν δεν αλλάξει κάτι τότε ίσως σε 3 ή 4 χρόνια να γίνουμε θεατές πρωτόγνωρων γεγονότων… και τι κρίμα τότε θα είμαι 30 και φυσικώ δικαίω θα βρίσκομαι κόντρα στο κύμα των αφρόνων νέων που είτε θα καταρρεύσει στον κυματοθραύστη της αντίδρασης μας, είτε ευτυχώς, ίσως τελικά μας… πνίξει!!

Υ.Γ. Και για να επανέλθω στην ουσία της σημερινής διδαχής μου αναφορικά με την πρόσληψη κοινωνικών και πολιτικών ιδεών θα κλείσω με τα λόγια του Κομφούκιου… Το ακούω και το ξεχνώ. Το βλέπω και το θυμάμαι. Το κάνω και το καταλαβαίνω.

*  Για τους Αδαείς: Μαχάτμα είναι η παράφραση του πραγματικού ονόματος του Γκάντι που ήταν Μοχάντας, η παράφραση έγινε γιατί στα ινδικά Μαχάτμα θα πει… Μεγάλη Ψυχή.

** Για τους Αδαείς: Το πραγματικό όνομα του γεωπόνου από τη Λαμία που δημιούργησε και ηγήθηκε του ΕΛΑΣ στα χρόνια της κατοχής, η Ιστορία τον βάφτισε αμετάκλητα Άρη Βελουχιώτη.

***Για τους Αδαείς: Ρώσος αναρχικός, στενός συνεργάτης και κατά κάποιους εραστής του Μπακούνιν, συγγραφέας της «Κατήχησης ενός Επαναστάτη», η φιγούρα του αναγνωρίζεται στο πρόσωπο του Πιότρ Βερχοβένσκυ στους «Δαιμονισμένους» του Ντοστογιέφσκυ. Ο Νεσάγιεφ πέθανε στη φυλακή, η ακλόνητη φλόγα της πίστης στις ιδέες είχε ένα μοναδικό αποτέλεσμα… κατάφερε να προσηλυτίσει τους φρουρούς του και να τους χρησιμοποιεί έτσι για να μεταφέρει μηνύματα στους συνεργάτες του.

Τα λέμε την επόμενη Δευτέρα και κάθε Δευτέρα
About these ads

Responses

  1. Καλησπέρα,
    Κάποτε με ρώτησαν ποιο ιστορικό πρόσωπο θα ήθελα να γνώριζα και απάντησα τον Γκάντι.
    Έκανες μια ωραία ανάρτηση συνδυάζοντας τον εκπρόσωπο της μη βίας με αναρχία, κομμουνισμό, εφησυχασμο του καναπέ, θεωρία, πράξη, απραξία!!

  2. δε θα μπορουσα να μη σχολιασω αυτο το αρθρο.

    ειναι τοσα πολλα αυτα που θα ηθελα να γραψω αλλα ειναι τοσο αναρχα μεσα στο μυαλο μου που θα ηταν δυσκολο να τα οργανωσω σε μια δημοσιευση.

    θα γραψω μονο το εξης:
    ολα στη ζωη ειναι θεμα ενεργειας (με την εννοια της φυσικης).
    το θεμα ειναι πως και που θα διοχετευσεις αυτη την ενεργεια.
    ο γκαντι εθεσε ως κεντρο του κοσμου τον ανθρωπο και ολη η ενεργεια του διοχετευτηκε εκει.

    το να αφιερωσεις σχεδον ολη σου τη ζωη σε κατι,σημαινει οτι το αγαπας.

    το δυσκολο ξερετε ποιο ειναι?

    πως θα ψαξεις και που θα βρεις αυτη την αγαπη μεσα σου.

  3. Αγαπητέ rigasgfree, εγώ θα πω ότι αν δεν είσαι ακόμα 30 και γράφεις έτσι, απλά υποκλίνομαι.

  4. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια…
    Και δηλώνω με πάσα ειλικρίνεια πως από το ψυχολογικό φράγμα της 30ετίας με χωρίζουν ακόμα 33 μήνες!!


Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Κατηγορίες

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: